Bir Geziden (Adana)

Yaşama sanatını,
ben bana öğrettim bunca yıl!


Karşımda boğuk ve tılsımı sönmüş
volkanlar gibi inilder yalnızlık,
bir yanında bir ışın bekleyişi,
bir yanı çoktan yıkık.


Dönüp dolaşıp tek öğrencimle
                         buluşurum,
içimde saat inceliğiyle
kıpırdayan bir ruh,
benim ruhum, bir kadının eseri,
bir kadının yalnızlığından
                   büyümüş,
ılık, sıcak, soğuk!


Çocukluk hemen ötemde, gizlice gülümser,
nemrut maskeler takınır,
kalan son neşe öğelerini
     silip yıkmasın diye sahte sarsıntılar.


SİNAN ÖNER
12 Kasım 2005