Yakışıklı Philippe!...

1

Delilikten yoksun oyunlarda yokum bilirsin,

Mutlaka kuraldışı bir an olmalı bir oyunda, yenilmezi yenilir kılan.

Anlaşmazlıkta tartışma olanağı yaratan.

Oyunlar değişir, zaman vardır girişilir.

Esirgenmişse yükseliş, inişe geçilir.

Yanılgıda mutlaka olmalı hakikat olanağı.

2

Aklı kullanmak, bildik olasılıklardan sıyrılmaktır başta.

Olmazı olacak sanmak da değil elbette,

Olabilirin sınırlarını, geniş algılamaktır aslolan.

Ben yokum alışıldık bir öyküde! Gene de hazırım mutlu bir sona.

Demek bahar her zaman gelecek, ben her zaman bileceğim bunu.

Oysa esin perisi bazen, olmaz dediğinde diretmeni ister senden,

Olur dediğinden kuşkulanmanı bazen!

3

Oyunlar neşe vermeli insan, bu en açık gerçeği hayatın.

İçimizin bir kıpraşması ise neşe, oyunlar buna muktedir.

Rollerin ötesine geçip sevinçle dolması ise kalbin,

Oyunlarda bulunabilir böylesi, yaratılabilir!

4

Ben varım bak, hem neşede, hem kıvrak çalımlarında hayatın.

Ben varım bak,

uzak bir görüde, açılış genişliğinde!

Hırsızlar çalmış olsalar da sırf bana ait biriktirdiklerimi, kelimelerimi, duyuş biçimlerimi.

Gene de öfkeye kapılırım sevdiğimin hatalı bir kıpırdanışında.

Ve çileden çıkarım sevdiğimin beni görmezden gelen bir bakışında.

Böylesi bir bakış, hırsızlara iltifat olurdu, yersiz bir yakınlık. Düzeltilmeyi bekleyen bir hata.

Demek aşkla dolmuşsan, körsün tüm kavradıklarına,

İçin ateşle dolmuşsa, işitmezsin rüzgârların ıslığını!

Şebnem, sana diyorum her sözümü.

Ve hem neşeyi buluyorum sende sonsuzca,

Hem de kederin uçsuz şiirselliğini sesinin tınılarında.

SİNAN ÖNER